چنانکه عیسای مسیح به ما امر فرموده است
نگاهی به کتاب خروج نوشتۀ موسی باب 39 و 40
کتاب خروج که موسی نویسندۀ آن است، از زندگی قوم اسرائیل در بیابان پس از خروج ظفرمندانۀ آنان از مصر به رهبری موسی و قبل از ورود آنان به سرزمین موعود سخن میگوید. در فصل 34 خداوند بار دیگر فرامینی که قبلا به موسی داده بود را به او دیکته میکند. در فصل 35، قوانین روز سبت یا فصح بار دیگر به قوم یادآوری میشود و در همین فصل است که خداوند به موسی فرمان میدهد تا قوم هدایای خود را، هر کس به میل و رغبت خود نزد او آورده تا آنها خیمۀ عبادت و تمامی لوازم آن را توسط هنرمندان و برگزیدگانی که در این خصوص برگزیده شده بودند بسازند. قوم به این لبیک گفته و " هر که از دل راغب " بود هدایای خود را آورده و " هر که از دل راغب " بود، استعداد و هنر خود را در اختیار بنا و ساختن اولین خیمۀ عبادت نمود.( خیمۀ عبادتی که نمونۀ آیندۀ بنای معبد اورشلیم گردید) در فصلهای 36 تا 38 ما جزییات ساختن این خیمه را داریم. در فصل 39 از ایۀ 1 تا 43 ما دستور ساختن لباسهای لازم را برای هارون و پسرانش بعنوان کاهنان قوم اسرائیل را داریم. اما وقتی به این فصل میرسیم، ناگهان به یک عبارتی آشنا میشویم که موسی آن را تقریبا 10 بار در این فصل و 8 بار در فصل بعدی و پایانی، یعنی فصل 40 از آیۀ 1 تا ایۀ 33 تکرار میکند. و آن عبارت " چنانکه خداوند به موسی امر فرموده بود." میباشد. ( 39: 1و 5 و 7 و 21 و 26و 29 و 31و 32 و 42و 43 و فصل 40 ایات 16 و 19 و 21و 23و 25و 27 و 29و 32 ) عبارت " چنانکه " در ترجمۀ انگلیسی " جاست " معنی شده است، یعنی فقط. منظور موسی این است که موسی و سازندگان خیمۀ عبادت فقط آن امری را که خدا از آنها خواسته بود انجام دادند و نه چیز دیگری. و این را بارها و بارها تکرار میکند تا خواننده بداند، آنچه موسی انجام داده و سازندگان ساخته اند، دقیقا و فقط بر طبق فرمان خود خدا بوده است.
و وقتی فصل 40 میرسد، خداوند از موسی میخواهد که خود او، آنچه را که ساخته شده است، خیمۀ عبادت و وسایل داخل آن، همچنین هارون و پسرانش را با روغن مقدس تقدیس نموده تا برای رهبری کردن مردم در پرستش خداوند آماده شوند و ما مجددا این عبارت را در مراحل تقدیس کردن موسی میخوانیم که موسی " چنانکه خداوند به موسی امر فرموده بود."، تقدیس کردن را انجام میدهد. چرا باید موسی تقریبا در 76 خطی که در بخش پایانی کتاب خود در بارۀ ساختن خیمۀ عبادت و تقدیس کردن هارون و پسرانش برای کهانت قوم نوشته است 18 بار از این عبارت استفاده کند؟
پاسخ سوال ما را آیۀ 34 به بعد و بخش پایانی کتاب خروج میدهد؛ و این ایه بلافاصله پس از به پایان رسیدن ساختن خیمه، لباس کاهنان، و تقدیس کردن آنها توسط موسی آغاز میشود. و جالب این است که آیۀ 34 با این جمله آغاز شده است " آنگاه..." وقتی شما در آغاز یک سطر در فصلهای کتاب مقدس با چنین عبارتی روبرو میشوید، باید آگاه باشید که نویسنده در قبل موضوعی را مطرح کرده است، اکنون قصد دارد تا آنچه را در قبل برای ما بیان کرده است، در ارتباط با واقعی بگذارد که بعد از " آنگاه..." خواهد آمد. در واقع آنچه پس از " آنگاه..." خواهد آمد، به دلیل آن وقایع و سخنان و یا رویدادی بوده است که قبل از " آنگاه..." آمده بوده است.
اجازه بدهید تا آیات 34 و 35 را با هم بخوانیم " آنگاه ابر، خیمۀ اجتماع را پوشانید و جلال خداوند مسکن را پُر ساخت. و موسی نتوانست به خیمۀ اجتماع داخل شود، زیرا که ابر بر آن ساکن بود، و جلال خداوند مسکن را پُر ساخته بود. " موسی 18 بار به ما گفته بود که او و قوم او و سازندگان، دقیقا بر آنچه خود خدا به موسی در بالای کوه سینا فرمان داده بود، انجام دادند و چون آنها دقیقا فرمان خدا را بدون اندک خلل و یا نقصان یا کوتاهی متابعت کرده و انجام دادند، آنگاه جلال حضور خدای قدوس بر آن مکانی که توسط فرمان او مو به مو ساخته شده و به پایان رسیده بود، چنان پُر میشود، حضور روحانی خدای قدوس چنان محیط را پر میکند که حتی خود موسی که گیرندۀ فرمان بود، اجرا کنندۀ دقیق فرامین بود، قادر به ورود به داخل خیمه نبود؛ زیرا فقط کاهن میتوانست وارد خیمۀ عبادت شود و موسی کاهن نبود بلکه دیگرهارون برادر موسی کاهن شده بود، همان هارونی که موسی او را برای کهانت تقدیس کرده بود. این عدم قادر بودن موسی برای ورود به خیمۀ عبادت میتواند دقیقا تاییدی بر این عبارتی باشد که ما آن را تاکنون 18 بار خواندیم " چنانکه خداوند به موسی امر فرموده بود."
از موسی به ما
این ماجرا امروز برای ما ایمانداران مسیح چه درسی دارد و چگونه میتوانیم از آن برای زندگی مسیحی خود استفاده کنیم؟ ما بعنوان ایمانداران مسیحی، کسانی که به خداوندی عیسای مسیح ایمان آورده ایم، دیگر خیمۀ عبادتی نداریم، معبدی برای پرستش نداریم، مکان خاص جغرافیایی برای حضور خدا نداریم، چرا؟ زیرا ما خودمان مسکن خود خدا هستیم. اتفاقا کلام خدا از ما سوال میکند، طوری که مگر ما نمیدانیم که ما خیمه و مکان حضور و سکونت روح مقدس خدا، خود خدا، در خود هستیم؟( اول قرنتیان 6: 19 ، " یا نمیدانید که بدن شما هیکل روح القدس است که در شما است که خدا یافته اید." ) هر ایماندار مسیحی، تک تک ما، در هر گوشۀ این دنیای وسیع، در هر سرزمین و با هر رنگ و هر نژاد و هر زبانی، چون به عیسای مسیح ایمان بیاوریم، معبد و مکان و یا بقولنا خیمۀ عبادت خدا هستیم، یعنی جایی که حضور خود خدا به فراوانی وجود دارد.
و چه بسا امروز شما به من بگوید و یا به خودتان، " ای برادر، دلت خوش است! خیمۀ عبادت کجاست؟ حضور خدا کو؟ من له و لورده شده ام، پر از درد و بیماری و رنج هستم، پر از شک و تردید، سوالات بی جواب، غم و اندوه مرا پر کرده است و شادمانی در من نیست." خدا شما را برکت بدهد عزیز من! و مگر خود خداوند شما را بنا کند و مگر روح مقدس او که در شما ساکن است، شما را از این خاکستر برخیزاند. اما بگذار از شما ای ایماندار عزیز این سوال را بکنم آیا " چنانکه عیسای مسیح به تو امر فرموده است " را انجام داده ایی و هنوز در این حال روز هستی یا نه؟
ما دیدیم که خیمۀ عبادت تنها زمانی از حضور سنگین خدا پُر شد که موسی و قوم " چنانکه خداوند به موسی امر فرموده بود " انجام دادند. و ما از این امر غفلت میکنیم. و من، خودم یکی از آنها هستم. امروز اجازه بدهید تا خودم و شما را بار دیگر به " چنانکه عیسای مسیح خداوند به ما امر فرموده است " آشنا کنم یا بار دیگر یادآوری کنم، چون ایمان دارم، اگر ما " چنانکه عیسای مسیح خداوند به ما امر فرموده است " در زندگی مسیحی خود در میان فرزندان انسان انجام دهیم ما نیز چون موسی که خیمۀ عبادت را از حضور خدا چنان پُر و پرشکوه دید، ما نیز بار دیگر حضور روح القدس خدا را در خود چنان مبرهن و آشکار و پرقدرت خواهیم دید که بی شک به زانو در آمده و خدای صلیب، خدای فیض، خدای محبت، و خدای قدوس را پرستش میکنیم.
فرامین خداوند ما عیسای مسیح در طول مدتی که بر روی زمین در بین انسانها برای ما زیست فراوان است و ما میتوانیم تمام کتابمقدس را پُر شده از آن ببینیم. اما من قصد دارم تا تقریبا 20 فرمان او را از میان اناجیل ثبت شده استخراج نمایم. من ایمان دارم، بر طبق شهادت خود عیسای مسیح و کلام زندۀ او، چون من و شما این فرمان " چنانکه عیسای مسیح خداوند به ما امر فرموده است " انجام بدهیم، ما قطعا حضور عظیم او را در تمام فکر و جان و روح خود بار دیگر خواهیم یافت. اجازه بدهید تا با هم به این بیست مورد نگاه کنیم. در نظر داشته باشید که من فرامین عیسای مسیح را تنها به این بیست مورد محدود نکرده ام. چه بسا شما فرامین دیگری را نیز بر طبق تعالیم عیسای مسیح در کتابمقدس برای خود ارجح و برتر بدانید. خداوند شما را برکت بدهد! هدف نویسندۀ این مقاله این است که به خود و شما یادآوری کند که زمان آن رسیده است" چنانکه عیسای مسیح خداوند به ما امر فرموده است " انجام دهیم.
الف- تولد تازه. با تمام قوت و اشتیاق در پی یافتن تولد تازه باش و در آن زندگی کن. ( یوحنا 3: 3 )
ب- خدا را با روح و راستی بپرست. خدای قدوس و نجات دهندۀ ما سزاوار تمام ماست. همۀ وجود ما، پس همواره خدا را با تمام وجود خودت با تمام اشتیاق خودت پرستش کن و نه با تظاهر و خودنمایی. ( یوحنا 4: 23 )
پ- از خمیرمایۀ فریسیان بر حذر باش. از مذهبیون و آنانی که مسیحیت را شریعت میسازند، حرف میزنند و عمل نمیکنند؛ شما را مقید به آیینی خاص در مسیحیت میسازند، جدا فاصله بگیر و در ازادی روحانی که روح القدس به تو داده است زندگی کن. ( متی 16: 6 و مرقس 8: 15 و غلاطیان 5: 1 )
ت- تا به آخر صبر کن. ایمان و پایداری در ایمان ما به عیسای مسیح و انجیل او باید دائمی و تا به آخر باشد نه موقتی و زودگذر. ( متی 10: 22 و 24: 13 )
ث- از جان خودت بگذر. عیسای مسیح که کاملا بیگناه بود، زجر و توهین شد، مصلوب شد؛ انجیل او و زیستن در انجیل او و بشارت انجیل او در این دنیا همراه با رنج و درد و مصیبت است، باید آماده بود حتی تا به جان خود در ایمان خود بایستیم و از آن بگذریم، زیرا میدانیم قطعا چون آن را فدا کنیم آن را باز خواهیم یافت. ( متی 10: 39 )
ج- مطیع روح القدس باش. هرگز روح القدس را مرنجان، او را مزمت مکن و بر خلاف او سخن مگو. ( متی 12: 32 )
چ- دل را پاک نگه دار و نه ظاهر را. آنچه مسیحی بودن ما را به دیگران ثابت میکند، دل و انگیزه و نیت ماست. اسیر قوانین شرعی، خوراکی های مشخص، روزهای خاص، ماههای خاص و زیارت مکانهای خاص نشو. اسیر قوانین پوسیدۀ مذهبی نشو، دل خودت را در هر زمان پاک نگه دار و نگذار تاریکی و شرارت به آن وارد شود. ( متی 15: 19- 20 )
ح- صلیبت را بردار. رنجهای زمینی ما، فیزیکی ما، روحی ما، حتی رنجهای خدمتی ما بر روی زمین، همه و همه بخشی از صلیب ماست. آن از ماست و نه شخص دیگری. آن را ما باید برداریم، نه کسی دیگر، و درست زمانی که در زیر سنگینی این صلیب هستیم، عیسای مسیح را دنبال کنیم. ( متی 16: 24- 25 )
خ- مثل طفل باش. برای درک پادشاهی آسمانی خداوند، برای درک رازهای الهی، دانش الهی، پذیرش و درک آن؛ و زمانی که آنها را به فیض خداوند تاحدودی دریافت کردیم، باید مانند کودکان به سادگی و بی ریایی برخورد کنیم. ( متی 18: 3 )
د- باعث لغزش دیگران مشو. دنیا به خودی خود، جسم خاکی ما، شیطان و نیروهای پلید آسمانی همواره در پی لغزش ایمان ما هستند تا ما را از ایمان خود دلسرد و ناامید کنند؛ ما دیگر نباید باعث لغزش دیگران شویم. ما نباید با اعمال و رفتار نادرست مسیحی خود سنگ مصادمی برای ایمانداران یا غیر ایمانداران شویم. ( متی 18: 7 )
ذ- همواره ببخش. پطرس رسول از عیسای مسیح پرسید چند بار باید برادر مسیحی خودش را ببخشد، عیسای مسیح پاسخ داد بی نهایت! همواره! ایماندار مسیحی باید قبل از دارا شدن به هر شخصیتی این شخصیت الهی روحانی را جذب کرده و در آن زندگی کند و آن را اجرا نماید. خداوند داور الهی است. او ناظر بر همه چیز است. قوانین مدنی و شهری مسیر خود را طی میکنند، اما ما باید همواره بخشنده باشیم. ( متی 18: 22 )
ر- خادم شو. عیسای مسیح به شاگردان و به کلیسا نشان داد و ثابت کرد که او، او که خدای متجسم بر روی زمین بود، برای مخدوم شدن یا اینکه او را خدمت کنند نیامده بود، بلکه آمده بود تا دیگران را خدمت کند. این باید یکی از وظایف و مشخصات اصیل ایمان مسیحی ما باید باشد. ریاست و حکمرانی، قدرت طلبی و فرمانداری کردن، در میان روابط مسیحی با دیگران و کلیسایی هیچ جایی ندارد. ( متی 20: 26- 28 )
ز- بیدار باش. دنیا افسون گر است. ما نیز هنوز طبیعت انسانی خود را داریم. دنیا ما را به فراموشی بزرگ در خصوص ماموریت و وظیفۀ مسیحی ما وا میدارد. باید همواره بیدار و هوشیار بود. ( متی 25: 13 )
ژ- مسیحی کوشا باش. هر کدام از ما دارای هدایایی از جانب روح مقدس خدا هستیم. وظایف کلیسایی و مسیحی ما روشن است، باید آن را با پشتکاری و غیرت و جدیت دنبال کرده و ان را با نظم و خویشتنداری انجام دهیم. این یک فرمان است نه انتخاب. ( متی 25: 21)
س- نیازمندان را تفقد نما. به دور و بر خود نگاه کنیم و سر خودمان را در لاک مسیحی خودمان نگذاریم. برادران و خواهران مسیحی ما در اطراف ما به ما نیاز دارند. نان و اب و لباس و خوراک نیاز دارند. برای برآورده کردن آنها بر طبق توانمندی خود کوشا باشیم. ( متی 25: 35- 40 )
ش- بشارت را سهل نگیر. این وظیفۀ هر ایماندار مسیحی است. هر سن و هر مقام و هر جنسی. ما باید انجیل مسیح را بشارت بدهیم. ما باید انجیل نجات خداوند عیسای مسیح را به تمام مردم دنیا بشارت بدهیم. اگر دنیای شما شهر شما و همسایگی شماست، بشارت خودت در این شهر و همسایگی خودت شروع کن. من نمیتوانم قبول کنم که یک ایماندار مسیحی در یک همسایگی سالها زندگی کند اما هیچکس نداند که او مسیحی است! نه تنها زندگی ما، رفتار ما، سخنان ما خود بشارتی زنده برای مسیح است. لیکن انجیل نجات مسیح باید بشارت داده شود. ( متی 28: 19- 20 ) ( عیسای مسیح تنها نجات دهنده روی زمین است. ما گناهکاریم. تنها با اعتراف قلبی خود به گناهان خود و ایمان قلبی آوردن به عیسای مسیح بعنوان تنها کفاره برای گناهان ما به خداست که شخص میتواند نجات یابد. این پیام سادۀ انجیل است. و این باید بشارت داده شود.)
ص- از مسیح تغذیه کن. روزانه از مسیح تغذیه کن. به تن او که برای تو کوبیده شد و به خون او که برای تو ریخته شد، به وجود خداوندی او، به شخصیت الهی او، به تعالیم و رفتار او بر روی زمین فکر کن و روزانه او را بنوش و از او تغذیه کن. این تنها راه باروری و میوه آوردن من و تو در مسیح است و بس. باید به او وصل بود و از او تغذیه کرد. ( یوحنا 6: 53- 58 و 15: 1و 2 )
ض- محبت. یوحنا در رسالۀ خود نوشت، این نیست که ما مسیح را محبت میکنیم بلکه این محبت او در ماست که مسیح را محبت میکنیم، زیرا این اوست که ابتدا به ما محبت نمود و جان خودش را برای گناهان ما داد. ( اول یوحنا 4: 10 ) یوحنا مینویسد که " خدا محبت است." ( اول یوحنا 4: 8 ) و عیسای مسیح میفرماید او حکمی تازه به ما داده است و آن این است که دیگران را، بخصوص ایمانداران مسیحی را محبت کنیم. ( یوحنا 15: 12و 17 )
و نهایتا آخرین مورد ما را مجددا به آن موضوعی میاندازد که این مقاله بر اساس آن نوشته شد. اینکه ما باید عمل کنند فرمان خدا باشیم و نه فقط شنونده.
ط- عمل کننده باشیم. عیسای مسیح بارها و بارها به ما تاکید کرده است که آنانی که سخنان او را شنیده و آن را عمل میکنند، حکیم هستند و خانۀ خود را بر روی صخره ایی بنا کرده اند. او از کسانی که حرف میزدند اما عمل نمیکردند متنفر بود. ما باید عمل کنند باشیم. ایماندار مسیحی باید از شعار دادن، فقط از موعظه کردن، از ادعای توخالی کردن جدا پرهیز کرده و به عمل کردن فرامین و تعلیم عیسای خداوند بپردازد. ( متی 7: 24 و یوحنا 13: 17 )
پایان سخن
همانطور که عرض کردم، این تنها 20 مورد از تعالیم و فرامین عیسای مسیح به ما ایمانداران مسیحی است تا آن را " چنانکه " او فرموده است ما آن را انجام دهیم. ما دیدیم که موسی و قوم شاهد این حقیقت بودند، چون آنها " چنانکه خداوند به موسی امر فرموده بود " را تا به آخر انجام دادند، حضور خدای زنده و قدوس خیمه را پر میکند. سوال این است که آیا امروز حضور پُر و پر شکوه الهی خدا تمام وجود شما را پر کرده است؟ اگر نه، به نظر میرسد که من و شما یکی یا چند تا از " انچه که عیسای مسیح خداوند امر فرموده است " را انجام نداده ایم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر