اسامی خدا در کتاب مقدس - آدونای

خدا به طرزی مخصوص و از طريق اسامی اش، خود را در کتاب مقدس آشکار می‌نماید.

آدونای، صاحب یا مالک

"آدونای" نام دیگری است که خدا بوسیلۀ آن خود را به ما نشان می‌دهد. این نام حدوداً سیصد مرتبه در عهد عتیق به چشم می‌خورد. واژۀ آدونای به معنی مالک یا صاحب می‌باشد و نشان می‌دهد که خدا مالکِ هر انسانی است، به همین دلیل ما مدیون هستیم که کاملاً از او اطاعت کنیم. قابل توجه است که هر دو واژۀ اِلوهیم و آدونای فرم جمع دارند. البته در عهد عتیق واژۀ آدونای اغلب به شکل مفرد و برای اشاره به انسانها بکار برده شده است.

اما یکبار نیز در مزمور صدو دهم، آیۀ ۱ واژۀ آدونای به شکل مفرد برای اشاره به خداوند بکار رفته است. کلام خدا می‌فرماید: "یَهُوَه به خداوندِ من گفت به دست راست من بنشین، تا دشمنانت را پای انداز تو سازم". به عبارت دیگر: "یهوه، به آدونای من، گفت به دست راست من بنشین تا دشمنانت را پای‌انداز تو سازم". در اینجا سؤالی پیش می‌آید که واژۀ آدونای در آیۀ ذکر شده به کدامیک از سه شخصیت الوهیت اشاره دارد. با مطالعۀ انجیل متی فصل بیست و دوم، آیات ۴۱ تا ۴۵ می‌فهمیم که واژۀ آدونای در مزمور صد و دهم آیۀ ۱ به شخص عیسی مسیح اشاره دارد. کلام خدا می‌فرماید: "عیسی از آن فریسیانی که اطراف او ایستاده بودند پرسید، عقیدۀ شما دربارۀ مسیح چیست؟ او فرزند کیست؟ آنها جواب دادند، او فرزند داود است. عیسی از آنها پرسید، پس چطور است که داود با الهام از جانب خدا او را خداوند می‌خواند؟ زیرا داود می‌گوید، خداوند به خداوندِ من گفت، بر دست راست من بنشین تا دشمنان تو را زیر پاهای تو قرار دهم. او چطور می‌تواند فرزند داود باشد در صورتی که خود داود او را خداوند می‌خواند؟" (انجیل متی فصل بیست و دوم، آیات ۴۱ تا ۴۵)

داود وقتی با الهام از روح‌القدس دربارۀ مسیح صحبت می‌کند، آدونای را به شکل مفرد بکار می‌برد در حالی که همانطور که گفتیم آدونای فرم جمع دارد.